دخترک مــــــــــــــه گرفته

دخترک مــــــــــــــه گرفته میم مثل مــــــــــــــه
بی قرار . . . بی قرار ِ صدا بی قرار ِ نگاه بی قرار ِ بودن تمام ِ قرار ها مرده اند اشک ها بر پوست ِ صورت خشک شد و بی قراری قرار نشد شادی و قرار رفته اند + تاريخ دوشنبه 11 مهر1390ساعت 23:19 نويسنده شايد من! \| گاهی گذر ماندن را نمی تابم نوشتن را نمي دانم باید گذر کرد گاهی نبودن زیباست ندانم تا به کِي اما نخواهم بود شايد تا هميشه چشم هایم را می بندم شب چه زیباست . . . شايد پايان نوشت : نوشتن را در گور سپردم شايد روزي نبشش كنم. . شايد . . . + تاريخ چهارشنبه 14 مهر1389ساعت 18:14 نويسنده شايد من! \| درخشش ستارگان چشم ها جان می گیرد جان می گیرد تقویم در نگاه درخشش ِ روشن در تقويم ِسياه ِ شب ستارگان در آستر سياه شب , مي درخشند بي تاب گذر لحظه ها !!! آري. . آري. . آري رسيدن , ستارگان درخشان سياهي در آستر شب , پنهان سياهي بر درخشش , وحشت ِ نور پنهان در گوشه اي خاكستري دستانش سوي ستارگان بهر ِ محوي ِ سياهي ِ دور سياهي دستانش سوي ستارگان بهر ِ محوي ِ نور ِ نزديك خاكستري سياهي بر نگرفته سياهي نور بر نگرفته رويي سياه بر سياهي رويي سپيد بر خاكستري درآخر ِ اول نوشت:ستارگان ِ درخشان ِ تقويم , نور مي پاشند بر گستره ي ِ آسمان ِ شب , فواره ي نور بي نظيرترين ضيافت و خوش آمد گوييست. . .براي همه دوشي محياست . . . حمامي بگيريدنورش درخشان س . . . سالي بر دوش بعدي مانده . . . شايد دوش بعدي محياي تو نباشد ! + تاريخ سه شنبه 26 مرداد1389ساعت 18:23 نويسنده شايد من! \| صداي ناخُن هاي فرياد حرف ها در قلم نمی گنجد ای ورق !! صدای حرف ها در گَلو نمی پیچد !! تنها صدا , صدای كشیدن ناخُن های فریاد است بر دیواره ی حنجره... صدا هاي گُنگ و نا مفهوم ِ درد!! صداي آشنايي نمي آيد!! اي دريغ !! آشنايان بي صدايي را برگزيده اند... چه باك كه همه مُهر بر لب دارند مُهري مُهمور به رنگ خون پلاک شده بر لب... + تاريخ شنبه 26 تیر1389ساعت 3:11 نويسنده شايد من! \| تن ِ شكسته باز تن ِ يخ زده گُر گرفته انتظار سخت او را شكسته "صبرش بي انتهاست گويا" اين تن بي صبر نشسته , شكسته نيك مي داند كه "رب" است و "عادل" اما چه كند كه ناصبورانه , شكسته نمي داند راه به چاره گويا اولين انتظاريست براي جواب سخت , سفت و سخت , شكسته تن ِ رفته گويا خوش رفته تن ِ مانده ريز ريز شكسته "بارالها" بي تاب در انتظار , شكسته هيچ چيني بند زني بندش نتواند , نتواند معبود تويي مخلوق هر دو هم تن ِ رفته به عيش هم تنِ مانده به زجر عدل "ت" شُهره ي ِ آفاق , بودها چشم ِ اين تن ِ مانده مسمم در انتظار زُل زده , مانده "يا ارحم اراحمين" تن ِ مانده آرامش مي جويد جز به جواب "رب" آرام نگيرد , گُر گرفته گُر گرفته , بي تاب نشسته , شكسته ... شكسته نوشت: نبخشيدم و نمي بخشم اولين واگذار كرده به خدا را , بي تاب در انتظار ِ آرامش از سوي ِ معبودم شب را به روز و روز را به شب ... گره مي زنم تا جواب ِ معبودم را بشنوم و ببينم ... كه آرام بميرم:) + تاريخ چهارشنبه 12 خرداد1389ساعت 1:44 نويسنده شايد من! \| دانه ي ِ قرمز رنگ بغض ها فرو می خورند گلوله می شوند گلوله ی ِ توپ اشك ها در پس ِ چشم گره مي خورند اجازه ي ِ فرود نيست بر هيچ كدام درون و بيرونش فقط "او ي ِ رفته"را فرياد مي كند بي پناه و تنها مي ايستد جلوي ِ درون و بيرونش بي قراري ِ آنها محكم است و او ي ِ مانده خسته خواب را مي جويد خوابي ابدي تلخ است آن دانه يِ قرمز رنگ كه شب ها فرو مي دهد براي ِ تسكين ِ درد اما لازم است روزگارش سخت است اما اجبار به گذر سينه اش مالامال ِ درد نفس به سختي در پي ِ گذر اما فرمان ِ ايستادن نيست در پايان مي نوسم: شايد بازگشتي براي ِ نوشت نباشد. بابت ِ نبودن و نيامدن به بلاگ ِتان معذرت مي خوام اما ... + تاريخ سه شنبه 28 اردیبهشت1389ساعت 3:19 نويسنده شايد من! \| !دعوت اجباري! مي گذارد قدم قدم مي گذارد بر فرش هستي ماندگاري نبود در عرش صدايي خواندش به فرش فرود آمد با گريه جانگاه دگر فرش شده ميعادگاهش براي يك تركيب تركيب دو مي گريست زمانِ فرود از عرش به فرش دعوت شد بي آنكه خواسته باشد خسته مي نويسم: كاش براي ورودمان كارت ِ دعوتي اختياري بود... + تاريخ چهارشنبه 1 اردیبهشت1389ساعت 23:37 نويسنده شايد من! \| پناه آي آسمان آي زمين هر كدام گشاييد آغوش مي گشايدسمتتان آغوش خودي ست از همه رانده حتي از خودش بي جا بي مكان بي مقصد آواره ي ِ اين فاني ست عريان است مي شنويد؟ مي شنوديد!! اما صداي ِ دعوت نيست از سويتان راه نمي داند مي شنويد؟؟ مي شنويد!!!! سرگردان ِ خود است بي هيچ راه ِ فاني ابديت بگشاي آغوش خود ي ست بيزار از فاني جاي مانده از آغوشت پناهش بده پناهش بده پناهش بده ... + تاريخ پنجشنبه 12 فروردین1389ساعت 23:50 نويسنده شايد من! \| در "بند" بند هاي پيچيده همچون مار به دورش مي فشُرد گاه و بي گاه بدن ِ نيمه جانش فقط خدا داند و بس غير ِ او نيست مرهمي گر هم هست چشمانش را بسته و مي نگرد درد تمام ِ جانش را نيمه جان كرده دگر توانِ درد در او نيست رهايي برايش كابوسي تلخ شده كابوس ِ رويا ي بي بند + تاريخ شنبه 7 فروردین1389ساعت 13:22 نويسنده شايد من! \| چشم ِ شكوفه.. سوز سرد ميزد بر سر چشمانش تواني نبود بر باز كردن چشمانش روزها گذشت اميد بر گرما بست و تحمل ِ سوز را صبورانه داشت مي رسيد لحظه ي موعود چشمانه نيمه بازش در انتظار در انتظار ِ رويش مي گذراند روزگار رسيد لحظه ي ِ موعود و شكوفه چشم گشود اميدوارنه نوشت!:رسد روزي كه ما نيز همانند شكوفه بگشاييم چشم هامان در آخر نوشت: هر گونه برداشت آزاد است. خودم و دوست در اول سال نوشت:سال 89 سالي پر از شادي و سلامتي و موفقيت براتون آرزو كردم سال نو مبارك + تاريخ چهارشنبه 26 اسفند1388ساعت 14:8 نويسنده شايد من! \| واژه اي به نام ِ "دروغ" تمام ِ بود ها و نبود ِ نبود ها به باد مي رود باورها زير ِ پاي دل گذارده مي شود اعتقاداتِ گذشته سُست مي شود و همه ي ايمان ِ داشته براي دروغي زيبا به باد مي رود مخاطبِ خاصم: با خودت رو راست باش حتي اگر با من نيستي و اين رو بدون كه باور شدن نياز به حقيقت و درستي داره و همين.. ديگه فريبم نده.. + تاريخ شنبه 22 اسفند1388ساعت 14:33 نويسنده شايد من! \| شكوه ِ زندگي قاب روي قاب نقش جاي نقش ماسك زدن بر ماسك اين است زندگي ِ با شكوه و جلال ِ "پادشاه" خوش آمديد "نوزاد"ها! + تاريخ جمعه 14 اسفند1388ساعت 12:9 نويسنده شايد من! \| دلم تا بي انتها گرفته است خدايا... + تاريخ پنجشنبه 13 اسفند1388ساعت 17:23 نويسنده شايد من!		تراوشات ِ اين ذهن ِ خسته سوار بر سايه ي مه به پرواز در آمده روزي در اين منزلگه خسته گي هايم فرود خواهد آمد ؟! شايد اين بار مه سوارم همان كه مي بايد فرو آيد!! خانه پروفايل ايميل آرشيو تيترها آرشيو 90/07/01 - 90/07/30 89/07/01 - 89/07/30 89/05/01 - 89/05/31 89/04/01 - 89/04/31 89/03/01 - 89/03/31 89/02/01 - 89/02/31 89/01/01 - 89/01/31 88/12/01 - 88/12/29 88/11/01 - 88/11/30 88/10/01 - 88/10/30 88/09/01 - 88/09/30 88/08/01 - 88/08/30 88/07/01 - 88/07/30 88/06/01 - 88/06/31 لينك آســــــ ــــــــمان شب نیلوفری !با او بگو که مهــر تو از دل نمی رود خودم و دلم كلبه درد دلمون(وبلاگ گروهي دوستاي گلم و من) هم سطر هم خيال بهار عشق بــــــ ــــــــاران biTA…ATid دل خاكـــ ــــــــي زيبـــــ ـــــاي وحشي نــو فلو شاتــو پرترين گوشه ي شب (غریبـ‌ه ای از مـ ِــ‌ه) عشق تو در ضـميــــــــــــر تــــــــ ــــنهايي نوشــــ ـــته هاي مـــ ــــن روزي بود , روزي نبود خط خطی هایی بر کاغذی گوشه قفسه. تــــــــــوهم بـــــــودن کی میگه نمیشه خندید؟(آرام) (¯`'•گل قاصـــــــد•'´¯) راز جوان نيمه ي پيداي من Ðe$igNER m0zhgan